كچوئيه Kac ? u iye ( h ) كچوئيه ديهى است كه آن را در جمع ديه‌هاى دهستان آيدغميش به حساب آورده‌اند . اين ديه بر جنوب باخترى اصفهان افتاده و جمعيت آن را در سال 1345 سال آمارى ما 1427 نفر قيد كرده‌اند « 1 » كه امروز به ناچار بيشتر است ، چون‌كه اين روستا از شكوفايى اقتصادى وسيعى برخوردار است . « 2 » بسيار به ديه هاردنگ نزديك است و معمولا براى تشخيص آن از ساير روستاهاى معروف به كچو كه آن را كچوهاردنگ مىنامند . واژه‌شناسى : در تقطيع واژهء كچوئيه به دو جزء « كچو + ئيه » تقطيع مىشود . با جزء اول « كچو » آشنا شديم همان است كه به معناى قنات و « كه » است جزء دوم همان « ئيه » علامت نسبت است منتهى به صورت قديمتر و نزديكتر به پهلوى . پس كچوئيه يعنى جايى كه منسوب به آن خانه است يا خانهء كوچك سر قنات يا كه باشد . كچورستاق - كچو كچوسنگ - كچو كچومتقال - كچو كچى Kec ? i كچى ديه كوچكى است از دهستان برزآوند اردستان كه در سال 1345 فقط 95 نفر جمعيت داشته است . « 3 » بلوك برزآوند كه اين دو ديه در آن واقع است يكى از مراكز بسيار كهن تمدن ايران است . اين ناحيه هم گرمسير دارد و هم سردسير و به‌هرحال جمعا زمين آن بسيار حاصلخيز و آب و هواى آن نيكو و محصولات آن فراوان و مردمش عموما زحمتكش و كاركن مىباشند . واژه‌شناسى : كچى به كسر « كاف » واژهء زيباى پارسى است مركب از دو جزء « كه + چى » . و

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ( 2 ) - در سال 1375 جمعيت اين روستا به 2405 نفر افزايش يافته است . ( 3 ) - ن . ك . نشريهء 289 م . آ . ا . ص 3 .